Πώς καταλήγουν εγκαταλελειμμένα τα άλογα του ιπποδρόμου; Η ιστορία της Καλίσσης

Η Καλίσση όταν έφτασε στον ΕΣΠΙ το 2020, μετά από χρόνια σε ακατάλληλες συνθήκες.

Όταν βλέπουμε ένα άλογο του ιπποδρόμου, το συνδέουμε συνήθως με δύναμη, ταχύτητα και αγώνες. Αυτό που σπάνια συζητιέται είναι τι συμβαίνει όταν η αγωνιστική τους καριέρα τελειώσει.

Η ιστορία της Καλίσσης είναι ένα παράδειγμα που μας θυμίζει πόσο εύκολα ένα άλογο μπορεί να περάσει από τη δημοσιότητα στην εγκατάλειψη και πόσο σημαντική είναι η προστασία ιπποειδών στην Ελλάδα.

Στην πραγματικότητα, η ζωή ενός ιπποδρομιακού αλόγου είναι συνήθως σύντομη. Πολλά σταματούν να αγωνίζονται σε σχετικά νεαρή ηλικία, είτε λόγω τραυματισμών είτε επειδή απλώς δεν είναι πλέον ανταγωνιστικά. Από εκεί και πέρα ξεκινά ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα: τι γίνεται μετά;

Κάποια άλογα βρίσκουν μια δεύτερη ζωή – μπορεί να συνεχίσουν σε άλλες ιππικές δραστηριότητες ή να φροντίζονται από ανθρώπους που θέλουν να τους προσφέρουν μια ήρεμη καθημερινότητα. Δυστυχώς όμως, αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν ένα άλογο δεν θεωρείται πλέον «χρήσιμο» ή οικονομικά βιώσιμο, μπορεί να αλλάξει πολλά χέρια μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Όσο περνούν οι ιδιοκτήτες, συχνά μειώνεται και η φροντίδα που λαμβάνει. Έτσι κάποια άλογα καταλήγουν παραμελημένα ή εγκαταλελειμμένα.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το πρόβλημα της κακοποίησης ή εγκατάλειψης ιπποειδών δεν περιορίζεται μόνο στα άλογα του ιπποδρόμου. Στην Ελλάδα – όπως και σε πολλές άλλες χώρες – υπάρχουν πολλά ιδιωτικά άλογα και γαϊδουράκια που ζουν σε ακατάλληλες συνθήκες, χωρίς σωστή φροντίδα, τροφή ή κτηνιατρική παρακολούθηση.

Ο σκοπός του ΕΣΠΙ δεν είναι να στοχοποιήσουμε κάποιον συγκεκριμένο χώρο ή δραστηριότητα. Αντίθετα, στόχος μας είναι να αναδεικνύουμε κάθε περίπτωση όπου ένα ζώο χρειάζεται βοήθεια και να προσπαθούμε να του προσφέρουμε μια δεύτερη ευκαιρία.

Η Καλίσση σήμερα, ασφαλής στον ΕΣΠΙ — μια υπενθύμιση ότι κάθε πλάσμα αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία.

Κάθε άλογο έχει τη δική του ιστορία. Κάποια προέρχονται από ιδιωτικούς χώρους, κάποια από αγροτικές εργασίες, κάποια από τον χώρο του ιπποδρόμου. Όλα όμως έχουν κάτι κοινό: είναι ζωντανά πλάσματα που εξαρτώνται από τον άνθρωπο για την ευζωία και την προστασία τους.

Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση είναι το πρώτο βήμα για να αλλάξει αυτή η πραγματικότητα. Όσο περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν τι μπορεί να συμβεί σε ένα άλογο όταν σταματήσει να είναι «χρήσιμο», τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η πιθανότητα να βρεθούν λύσεις.

Γιατί στο τέλος, πέρα από την προέλευση ή την ιστορία του, κάθε άλογο αξίζει φροντίδα, σεβασμό και μια δεύτερη ευκαιρία. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τα άλογα και γαιδουράκια που φροντίζει ο ΕΣΠΙ ή να βοηθήσετε το έργο μας, μπορείτε να επισκεφθείτε τη σελίδα αναδοχής.